Impressie Nationale Junioren Wedstrijd 2004

9 augustus

Verslag dag 4 door Jeroen Oostendorp.

Wederom begon de dag zeer warm, misschien wel de warmste met tegen de 34 graden. Alleen nu stond er een fikse wind van 35 km/u die het de thermiek erg lastig zou gaan maken, vergelijkbaar met zondag. Er werden Cu’s voorspeld maar alleen in Duitsland, de omgeving van Venlo bleef blauw. Dit vond de wedstrijdleiding het ideale moment om eens een AAT uit te schrijven zodat we zelf konden bepalen waar we de meeste kilometers zouden neerleggen. Om precies te zijn was de opdracht Meijel met eromheen een radius 10 kilometer om vervolgens een beercan te ronden bij Dinslaken. Vandaaruit konden er flinke punten gescoord worden in een taartpunt met een 60 kilometer radius richting het noorden. Oja, Tmin was 3 uur. Dat voor wat betreft de opdracht.
Het verloop van de dag leek erg veel op zondag. Dick Teuling, z’n vrouw noemt hem liever Moby Dick, was ook voor deze dag onze scout. De DT had erg veel moeite om weg te komen of zelfs boven te blijven, in het blauw met de harde wind zakte het gerust met 3 meter naar beneden zonder ook maar 1 bel tegen te komen. Dit resulteerde erin dat een hoop vliegers zelfs 3 keer zijn gestart. Ikzelf ben van 1500 meter tot 400 meter teruggevallen. En jawel, juist op dat moment ging de startlijn open. Na wat omhoog krabbelen is ongeveer de helft van de vliegers gestart en hebben de 1e sector zo kort mogelijk gerond. Om vervolgens weer laag aan te komen bij Venlo. Op dat moment was de DT al een stuk op pad en stond bijna aan de grond bij Kamp Lintfort. Joepie, wat een vooruitzicht dacht ik, daar glijd ik nu naartoe. Na een flink stuk zakken ben ik op 500 meter 90 graden uit koers gegaan naar een akker met bomen eromheen die een trechter vormden. Daar blies de wind vol in wat een bruikbare bel gaf om weer mee door te stijgen. Ondertussen kreeg ik gezelschap van de SO en F2. Dat eerste stuk naar Dinslaken is wat voorzichtig gevlogen en vooral hoog gebleven om aansluiting bij de 1e Cu’s boven de Rijn te houden. Vanaf daar opende zich het Walhalla zoals Mody Dick dat zo mooi noemde. Daar is iedereen een eigen weggegaan. Ik heb vanaf Dinslaken eigenlijk niet meer gedraaid en moest moeite doen om in Nederland niet boven de FL65 uit te komen. Op het moment dat het straatje een beetje ophield heb ik nog iets doorgestoken in het blauw richting Doesburg om daar vervolgens om te keren. De aansluiting met de zojuist afgevlogen straat was vervolgens een feit. Een 3 tal rondjes gedraaid met Flip boven Duitsland waar we tot de basis konden. Vanaf dat moment was wel duidelijk dat ik 10 minuten zou over houden dus heb ik de finalglide van 89 kilometer veilig met zo’n 140 per uur afgevlogen. Een onvergetelijke dag die eerst kansloos leek maar vervolgens goed was voor 257 kilometer met een gemiddelde van bijna 91 km/u.

Verslag dag 4 door Funs Janssen.

Helaas heb ik in mijn vliegcarriere te weinig overlandervaring opgedaan, 5 overlandvluchten over 6 jaar verspreid is niet veel. En dat hoop ik tijdens deze NJW te veranderen.
Dit jaar is de eerste keer dat ik écht meedoe met de NJW. Eerder had ik al een dag buiten mededinging meegevlogen met een Ka-8 (in een veld met Ka-6 ’en en aanverwanten) en dat ging toen vrij aardig, rondgekomen én sneller dan een aantal Ka-6-en..
Dit jaar ziet het deelnemersveld en de vloot er echter heel anders uit. De Ka-6 E is qua prestaties de slechtste van het veld, en ik kan goed merken dat de lat voor de race-opdrachten op hoogte “plastic” ligt. Voor de Ka-6 is daarom noodzakelijk om optimaal van de thermiek gebruik te maken om zo lang mogelijk in de lucht te kunnen blijven.
De AAT van deze dag kwam mij dus niet slecht uit in verband met de minimum afstand, ongeveer 150 km, welke ook voor de Ka-6 haalbaar moet zijn.
Alleen het weer baarde mij zorgen. Er was veel wind voorspeld. Op 1000m hoogte zelfs 45 km/h, daarboven gelukkig afnemend. Mike vertelde mij dat op teletekst 707 zelfs 60 km/h werd gemeld. Hiervan zakt je moed diep in de schoenen. Op dag 2 had ik gemiddeld 70 km/h gevlogen, trek daar zeg 45 km/h (wind tegen) vanaf en je begrijpt wat ik bedoel. Dag 3, de dag ervoor, woei het ook al flink en tegen de tijd dat ik toen op pad ging had de scout Dick Teuling (DT) het ook al opgegeven, en ik stond helaas al na 20 km buiten.
Voor vandaag had ik me alleen voorgenomen het niet op te geven, ondanks dat ik er eigenlijk niet in geloofde.
Ik stond opgesteld op de voorlaatste startrij en zag hoe er veel kisten onderuit zakten of op lage hoogte wegwaaiden. Niet echt de ideale uitgangspositie om gelijk na het openen van de startlijn van start te kunnen. In ongeveer 25 minuten zou ik een goede positie moeten vinden om te starten. Het weer leek een kopie te worden van de dag ervoor, waarop dit erg moeilijk was, niet echt bemoedigend.
Als eerste in de set werd ik opgelierd, maar gelukkig kon ik de thermiek meteen oppakken bij de kleine afgraving aan de zuidkant van het bos, eerst 0,5 m/s daarna geleidelijk meer. Al thermiekend waaide ik over de startlijn, vlak voor deze open ging. Toen de lijn open ging cirkelden enkele kisten net achter de lijn. De wijze raad van DT opgevolgd en om 15:00 uur alvast een keer over de lijn gevlogen om mij daarna bij de andere kisten aan te sluiten, en er nog 250 meter bij te draaien tot 1350.
Omdat er nog niet veel tijd verstreken was sinds de startlijnpassage ben ik maar op pad gegaan. Tot 8 km voor keerpunt Meijel gevlogen en (binnen de cirkel van 10 km) en teruggevlogen richting Venlo. Op 900m thermiek gevonden bij het bedrijventerrein westelijk van Venlo en op 1350m verlaten omdat deze eigenlijk niet sterk genoeg was. Boven Blerick een sterkere bel wel uitgedraaid tot 1700m. Weggestoken naar de kisten die ik zag draaien noordelijk van het veld.
Helaas bleek dat een Ka-6 niet zo hard steekt en dat aansluiting vinden bij in de verte draaiende kisten een illusie is. Volgende optie was de koers richting Straelen te verleggen waar ik wat thermiek verwachtte. Hier inderdaad op 1100m wat gevonden, maar helaas kon ik er niet veel van maken. De voortgang was echt ontmoedigend. Weer flink wegggewaaid en vliegveld Venlo was ik nog steeds niet gepasseerd, en op 1300m besloten om door te vliegen richting Sevelen, omdat daar een plukje hing. Inderdaad hing, want op pad bleek deze in staat van ontbinding te zijn geraakt. Inmiddels zat ik op 900 meter zo’n 5 km voor Sevelen met een groot blauw gat voor me (dit gat kostte me op dag 1 ook al veel moeite). Scout Dick meldde dat hij inmiddels laag zat bij Kamp Lintfort. Hmm.. De situatie: 1) voor mij het grote blauw inclusief landingsveld van dag 3, 2) rechts cumulus maar ver weg, 3) links cumulus boven Geldern maar dicht bij de rand van de caution area maar ook harde wind die bij matig stijgen mij zo in “de punten” zou waaien. Samengevat: 1) slecht voorgevoel, 2) grote gok 3) kans op starfpunten.
Die laatste optie bleek mijn redding. Wat begon met 1 m/s werd 2m/s en bovenin 3 m/s rond. Dick meldde dat hij in de caution area zat en ik begon mij ook zorgen te maken over strafpunten. Ik ben toen maar richting cumulus boven Kamp Lintfort vertrokken waar in de verte 2 kisten draaiden. Nog even een klein straatje meegpakt wat ik op 1700m ging verlaten. Meteen de neusstand met 20 cm verlaagd om meters te maken, want …. Mijn kansen waren gekeerd! Voldoende hoogte om “ver” te kunnen vliegen en beter weer ruim binnen bereik. Doel bijgesteld van “in ieder geval niet opgeven” naar “rondvliegen”!
Bij Kamp Lintfort aangekomen op 1400m in 1m/s terechtgekomen, 200m erbij gepakt en verder gevlogen richting Moers, waar een mooi cumultje over de FL45 grens waaide. Helaas deed deze niet wat ik ervan verwachtte. Aan de andere kant van de Rijn zag het er beter uit en ben daarom op koers naar het keerpunt Dinslaken Schwarze Heide gevlogen. Onderweg bij 2 kisten geprobeerd thermiek te vinden maar die bel was eigenlijk ook te zwak. Dus maar door naar het keerpunt. Ik had bedacht dat ik deze lager (uiteindelijk 1200m) kon ronden, omdat het volgende been naar Hünxe met de wind mee zou zijn. Al thermiekend/zoekend ben ik richting de keerpuntsector gewaaid. Het idee was het keerpunt zelf te ronden, maar op weg hier naar toe vloog ik de sector al in, ronden was niet meer nodig. Omdat het al 17:30 was en richting Venlo al wat minder wolken hingen heb ik besloten om niet meer verder de sector in te vliegen om te “scoren”. Ik was al blij dat ik rond ging komen met iets meer dan 3 uur. Dit had ik niet verwacht! Eerlijk gezegd had ik ook niet direct in de gaten dat er zulke goede wolken straten stonden, pas toen ik terugvloog heb ik onder de wolken het echte goede stijgen gevonden, helaas steeds op de verkeerde plekken gezocht.
Vlak voor Dinslaken S. H. werd ik ingehaald door DT, die zojuist “Walhalla” had verlaten.
Zelf moest ik remkleppen trekken om een veilige marge onder FL65 te houden, de koers lag precies onder een straat! Wat een tegenstelling m.b.t de situatie rondom Venlo, waar een groot aantal vliegers niet weg kwam of voortijdig strandde!
Het laatste keerpunt hoog gerond en toen op koers naar de volgende wolk boven Dinslaken.
Inmiddels kwamen er ook berichten dat er een aantal kisten gingen buitenlanden nabij Kamp Lintfort. Om op safe te spelen heb ik boven de stad Dinslaken er nog 300m bijgepakt tot 1780m, om met extra marge op een final glide van 39km te gaan.
Gefinished na ongeveer 3 uur en 15 minuten.
Geen geweldige wedstrijdvlucht van hoog niveau, maar wel een persoonlijke overwinning!
Voor deze wedstrijddag dag opmerkelijke prestatie, omdat nog niet de helft van de vliegers is rondgekomen.
Leuk: het gemiddeld gerealiseerde glijgetal is 33, precies dat van de Ka-6E.